Prestarium – skutki uboczne, działanie. Jak dawkować Presterium?

Choroby układu krążenia dotykają coraz więcej osób. Wśród najczęściej występujących schorzeń wymienia się nadciśnienie tętnicze, niewydolność serca, chorobę wieńcową czy zawały. Nie można takich chorób bagatelizować, w wielu przypadkach niezbędne jest przyjmowanie specjalistycznych leków. Jednym z nich jest Prestarium. W jakim celu się go stosuje, jakie powinno być dawkowanie i jakie mogą być skutki uboczne podczas leczenia preparatem Prestarium?

• Wskazania do stosowania
• Przeciwwskazania do używania
• Środki ostrożności podczas terapii
• Zalecane dawkowanie preparatu
• Niepożądane reakcje organizmu

Wskazania do stosowania

Lek Prestarium wydawany jest wyłącznie na receptę. Stosować go można tylko w określonych przypadkach i na zlecenie lekarza. Preparat przyjmowany jest przez chorych, którzy mają podwyższone ciśnienie tętnicze, niewydolność serca, stabilną chorobę wieńcową. Prestarium stosowany jest również w celu zmniejszenia ryzyka incydentów sercowo-naczyniowych u osób, które przeszły zawał mięśnia sercowego. W składzie tego leku obecna jest substancja czynna peryndopryl (inhibitor konwertazy angiotensyny) oraz substancje pomocnicze, w tym laktoza. Mechanizm działania opiera się na rozszerzaniu naczyń krwionośnych i obniżaniu obciążenia serca, co poprawia wydolność narządu u pacjentów z przewlekłą niewydolnością krążenia.

Przeciwwskazania do używania

Leku nie mogą stosować osoby, które są uczulone na jakikolwiek składnik Prestarium. Mowa tu o peryndoprylu, innych inhibitorach konwertazy angiotensyny oraz laktozie. Przeciwwskazania dotyczą także osób z obrzękiem naczynioruchowym w wywiadzie (w tym po wcześniejszym leczeniu inhibitorami ACE), kobiet w II i III trymestrze ciąży oraz pacjentów ze zwężeniem zastawki aortalnej o charakterze hemodynamicznie istotnym. Bezwzględnym przeciwwskazaniem jest również zastosowanie równoczesne z lekami zawierającymi aliskyren u chorych na cukrzycę lub z umiarkowaną do ciężkiej niewydolnością nerek.

Środki ostrożności podczas terapii

Niektóre osoby, które są obciążone różnymi współistniejącymi chorobami, przyjmując Prestarium powinny być pod ścisłą kontrolą lekarza prowadzącego. Dotyczy to chorych z ciężką niewydolnością serca, przewlekłą niewydolnością nerek, z zaburzeniami wodno-elektrolitowymi (szczególnie hiponatremią i hipokaliemią). Uważać muszą też ci, którzy stosują leki moczopędne, preparaty oszczędzające potas lub rozszerzające naczynia. Podczas leczenia należy regularnie kontrolować ciśnienie tętnicze, ale też stężenie potasu i sodu we krwi oraz czynność nerek (poziom kreatyniny). U pacjentów z chorobami naczyń mózgowych zaleca się stopniowe wprowadzanie terapii, aby uniknąć nadmiernego spadku ciśnienia mogącego prowadzić do niedokrwienia ośrodkowego układu nerwowego.

Zalecane dawkowanie preparatu

Dawkowanie leku Prestarium powinno być ustalone indywidualnie przez lekarza specjalistę. Może ono różnić się między pacjentami, ponieważ pod uwagę brane jest aktualne ciśnienie tętnicze, wiek chorego, współistniejące schorzenia oraz inne parametry kliniczne. Zazwyczaj zaleca się przyjmowanie Prestarium w dawce 5 mg raz na dobę, najlepiej rano przed pierwszym posiłkiem. U osób starszych, z zaburzeniami czynności nerek lub przyjmujących leki moczopędne może być konieczne rozpoczęcie od mniejszej dawki (2,5 mg), którą następnie stopniowo zwiększa się pod kontrolą parametrów hemodynamicznych. Wszystko jednak powinno być ustalane indywidualnie pod kątem potrzeb pacjenta i charakteru choroby.

Niepożądane reakcje organizmu

Prestarium, jak każdy lek o działaniu hipotensyjnym, może wywoływać skutki uboczne, a tych odnotowano wiele. Mogą pojawiać się zaburzenia krwi i układu chłonnego w postaci zmniejszenia stężenia hemoglobiny, hematokrytu, ilości płytek krwi, białych krwinek i innych parametrów morfologii, zdarza się to jednak bardzo rzadko. Jeżeli chodzi o niepożądane zaburzenia psychiczne, mogą to być wahania nastroju, problemy z koncentracją lub trudności ze snem. Często wymieniane są takie skutki uboczne jak bóle i zawroty głowy, zaburzenia widzenia, szumy uszne, niedociśnienie ortostatyczne, nudności, wymioty, bóle brzucha, niestrawność, biegunka czy zaparcia.

Osoby przyjmujące Prestarium mogą też odczuwać uporczywy suchy kaszel (charakterystyczny dla inhibitorów ACE), suchość w ustach i nadmierne pocenie się. Niektórzy doznają obrzęku twarzy, kończyn, krtani czy błon śluzowych, co wymaga natychmiastowego odstawienia leku. Niekiedy zdarza się rumień wielopostaciowy, nagłe obniżenie ciśnienia mogące prowadzić do zapaści, skurcze mięśni i zapalenie trzustki. Rzadko obserwuje się również wzrost aktywności enzymów wątrobowych, niewydolność wątroby, zażółcenie skóry lub zaburzenia rytmu serca. Z tego względu przyjmowanie leku Prestarium powinno odbywać się pod ścisłą kontrolą lekarza oraz regularnym monitorowaniem parametrów laboratoryjnych i podmiotowego stanu pacjenta.