Jak długo żyje się z boreliozą? Czy można wyleczyć boreliozę?
Borelioza jest chorobą przenoszoną przez kleszcze, trudną w diagnozowaniu oraz leczeniu. W tym wypadku ważna jest przede wszystkim profilaktyka, a także bardzo szybka reakcja w sytuacji, gdy podejrzewasz, że doszło do zakażenia. Dlatego sprawdź, jakie są objawy boreliozy, a także jak przebiega diagnozowanie i leczenie.
Objawy boreliozy
Borelioza to wieloukładowa choroba, w przypadku której do zakażenia dochodzi na skutek ukłucia kleszcza. Dobra wiadomość jest taka, że nie każdy kontakt z kleszczem musi się w ten sposób zakończyć – zakażenie następuje nie wcześniej niż po 24-48 godzin od wkłucia. Jeśli szybko zauważysz tego pasożyta i co ważniejsze, prawidłowo go usuniesz, ryzyko zakażenia boreliozą jest niskie.
Najczęściej, gdy do tego dojdzie, na skórze pojawia się rumień wędrujący (erythema migrans). Ma on postać czerwonego okręgu z centralnymi, bladymi przejaśnianiami, przy czym sam znika po ok. 4 tygodniach. Niestety, nie w każdym przypadku pojawiają się takie zmiany skórne, ponadto często są one lekceważone, przypisywane ukąszeniom innych owadów.
Innymi objawami skórnymi jest sino-czerwone zabarwienie dolnych kończyn (acrodermatitis chronica atrophicans), a także powstawanie stwardnień, owrzodzeń. Borelioza atakuje serce (palpitacje, zaburzenia rytmu), stawy (bóle, obrzęki, sztywność) oraz układ nerwowy (bóle głowy, porażenia nerwów obwodowych, zaburzenia pamięci), dlatego objawy mogą występować także w wyniku zaburzeń tych narządów. W praktyce jednak przebieg choroby u każdego pacjenta może być inny, a objawy widoczne dopiero po kilku latach od zakażenia. Dlatego najważniejsze jest prawidłowe postawienie diagnozy.
Jak zdiagnozować boreliozę?
Boreliozę zdiagnozujesz w specjalistycznych placówkach medycznych (np. Wielkoszynski.pl), które wykonują w tym celu test EliSpot lub EliSpot 2. Umożliwia on wykrycie antygenów specyficznych dla boreliozy, przy czym minimalizuje ryzyko uzyskania wyników fałszywie ujemnych (sprawdza się to na podstawie żywotności i zdolności reakcji limfocytów, aby uzyskać pewność, że odpowiednio zareagują na kontakt z antygenami krętka).
Oprócz tego można przeprowadzić dwustopniowy test serologiczny. W pierwszej kolejności pacjent przechodzi przez test metodą ELISA, który wykrywa przeciwciała w klasie IgM i IgG. Może on jednak dawać wyniki fałszywie dodatnie, dlatego dodatkowo należy przeprowadzić test metodą Western blot. Przed wykonaniem testów, lekarze przeprowadzają wywiad z pacjentem, a także analizują objawy kliniczne.
Wczesna diagnostyka pozwala uniknąć powikłań wielonarządowych, które mogą rozwijać się latami. Dlatego przy najmniejszych wątpliwościach, zwłaszcza po zaobserwowaniu charakterystycznych zmian skórnych lub neurologicznych, warto zgłosić się do specjalisty i wykonać kompleksowe badania.
Przebieg leczenia boreliozy – czy można ją wyleczyć?
Niezależnie od stadium choroby, w leczeniu boreliozy stosuje się antybiotykoterapię. Trwa ona najczęściej od 21 do 28 dni, w specyficznych przypadkach podawanie antybiotyków może trwać dłużej. Ta forma leczenia ma najwyższą skuteczność we wstępnej fazie choroby, więc znowu wracamy do tego, co najważniejsze, czyli szybka i prawidłowa diagnoza.
W terapii wczesnej boreliozy stosuje się przede wszystkim doksycyklinę, amoksycylinę lub cefuroksym. W przypadkach zaawansowanych, gdy dochodzi do zajęcia układu nerwowego lub serca, konieczne może być dożylne podanie antybiotyków (np. ceftriakson). Wybór leku oraz długość terapii dostosowuje się do indywidualnego przebiegu choroby oraz narządów objętych procesem zapalnym.
A czy borelioza jest uleczalna? Szacuje się, że w ok. 90% przypadków tak. Skuteczność leczenia będzie zależna m.in. od stanu pacjenta, czy indywidualnej odporności organizmu. I, po raz kolejny musimy to napisać, trafnego rozpoznania objawów, dlatego nie można ich lekceważyć.
U części pacjentów, mimo prawidłowo przeprowadzonej antybiotykoterapii, mogą utrzymywać się objawy przewlekłe, takie jak zmęczenie, bóle stawów czy zaburzenia neurologiczne. Zjawisko to nazywane jest zespołem poboreliozy (PTLDS – Post-Treatment Lyme Disease Syndrome) i wymaga dodatkowej terapii wspomagającej oraz regularnej kontroli stanu zdrowia.
