Implanty zębowe – przeciwwskazania, powikłania po zabiegu

Implant zębowy to sztuczny korzeń zęba, zastępujący usunięty wcześniej utracony korzeń naturalny. Takie implanty mogą zastępować pojedyncze zęby, ale także całe łuki zębowe, są więc sprawdzonym sposobem na przywrócenie pięknego uśmiechu. Niestety nie wszyscy mogą je wykonać. Sprawdź, jakie są przeciwwskazania do założenia implantu stomatologicznego, a także ewentualne powikłania po zabiegu.

• Przeciwwskazania bezwzględne do implantacji
• Przeciwwskazania miejscowe do zabiegów implantologicznych
• Powikłania pojawiające się po implantacji

Przeciwwskazania bezwzględne do implantacji

Implanty są bardzo wygodnym rozwiązaniem, jednak niektórzy pacjenci nie mogą zostać zakwalifikowani do implantacji ze względu na stan zdrowia. Bezwzględnym przeciwwskazaniem do założenia implantu stomatologicznego jest ciąża, a także nieustabilizowana cukrzyca. Implantów zębowych nie można także założyć pacjentom, którzy nie skończyli 16 roku życia, ponieważ ich układ kostny wciąż pozostaje w fazie wzrostu i przekształceń strukturalnych. Przedwczesna interwencja mogłaby zakłócić naturalne procesy modelowania kości szczęki i żuchwy.

Implantów zębowych nie wolno również stosować u osób, które chorują na nowotwory i przyjmują chemioterapię. Leki cytostatyczne osłabiają układ odpornościowy oraz spowalniają regenerację tkanek, co zwiększa ryzyko odrzucenia implantu. Inne bezwzględne przeciwwskazania do zakładania implantów zębów obejmują wszelkie zaburzenia układu krzepnięcia (hemofilia, zespół von Willebranda), nieustabilizowane zaburzenia endokrynologiczne (np. choroba Hashimoto w fazie dekompensacji), ciężkie schorzenia psychiczne wymagające stałej farmakoterapii oraz zaawansowana paradontoza z masywną utratą tkanki kostnej. Implanty zębów nie są także wykonywane u pacjentów chorych na bruksizm (zgrzytanie zębami mające podłoże nerwicowe), alkoholizm, narkomanie i AIDS. W przypadku bruksizmu nadmierne siły mechaniczne działające na implant mogą prowadzić do jego obluzowania lub złamania łącznika protetycznego.

Przeciwwskazania miejscowe do zabiegów implantologicznych

Istnieją także przeciwwskazania miejscowe, czyli jak sama nazwa wskazuje, dotyczą one miejsca, w którym ma być wszczepiony implant. Przeciwwskazania miejscowe powinny być dokładnie określone podczas wizyty konsultacyjnej z zastosowaniem obrazowania radiologicznego (pantomogram, tomografia stożkowa). Do względnych przeciwwskazań do założenia implantów zębowych zalicza się:

• niewystarczającą do umieszczenia implantów wysokość lub szerokość wyrostka zębodołowego szczęki lub żuchwy (co wymaga wcześniejszej augmentacji kostnej)
• stany zapalne przyzębia i błony śluzowej, w tym obecność kieszonek dziąsłowych przekraczających 4 mm głębokości
• silne przechylenie zębów sąsiednich, uniemożliwiające wprowadzenie instrumentów chirurgicznych pod odpowiednim kątem
• niedostateczną higienę jamy ustnej potwierdzoną wskaźnikiem płytki nazębnej powyżej 25%
• obecność torbieli lub zmian zapalnych w obrębie kości w miejscu planowanego wszczepu

Do dodatkowych przeciwwskazań można także zaliczyć nałogowe palenie tytoniu powyżej 10 papierosów dziennie, ponieważ osoby palące nałogowo mają cieńszą i gorzej ukrwioną błonę śluzową, a także zaburzenia w mikrokrążeniu naczyniowym dziąseł, przez co rany mogą się trudniej goić, a proces osteointegracji (zrośnięcia implantu z kością) ulega wydłużeniu nawet o 30%. Stomatolog może także odmówić założenia implantu osobie, która przyjmuje niektóre leki sterydowe (glikokortykosteroidy hamują syntezę kolagenu), przebyła radioterapię w obrębie głowy i szyi lub choruje na niektóre choroby układu krążenia w stadium niewyrównania. Na co zwraca uwagę stomatolog podczas wizyty konsultacyjnej? Przede wszystkim dokonuje on szczegółowego badania jamy ustnej, zwraca uwagę na stan zębów, dziąseł oraz ilość i gęstość tkanki kostnej w miejscach planowanych wszczepów, ocenia także stosunek korony klinicznej do korzenia oraz typ zgryzu pacjenta.

Powikłania pojawiające się po implantacji

Każdy implant jest ciałem obcym, dlatego może powodować pewne powikłania, które najczęściej występują miejscowo i mają charakter przemijający. Do najczęstszych powikłań wczesnych (do 7 dni po zabiegu) można zaliczyć ból o nasileniu umiarkowanym do silnego, opuchliznę tkanek miękkich, a także siniaki podskórne. W tym przypadku najlepiej stosować leki przeciwbólowe oraz przeciwzapalne przepisane przez stomatologa (zazwyczaj ibuprofen 400 mg co 8 godzin). Można również przykładać okłady z lodu do spuchtniętych części twarzy w pierwszych 48 godzinach po zabiegu (cykle 15 minut aplikacji, 30 minut przerwy), co znacząco redukuje obrzęk.

Niekiedy po zabiegu może pojawić się infekcja bakteryjna lub stan zapalny tkanek okołowszczepowych (periimplantitis), wtedy należy niezwłocznie udać się do lekarza prowadzącego. Objawami takich powikłań może być gorączka powyżej 38°C utrzymująca się dłużej niż 24 godziny, ból gardła (szczególnie przy implantach w szczęce górnej w projekcji zatok), znaczne osłabienie, powiększenie się węzłów chłonnych podżuchwowych czy obecność ropnej wydzieliny w miejscu wszczepu. Rzadziej występują powikłania późne, takie jak obluzowanie implantu spowodowane brakiem osteointegracji (około 2–5% przypadków) lub uszkodzenie nerwu zębodołowego dolnego manifestujące się drętwienie wargi i podbródka.